همه چی و هی چی

میخوام از امروز شروع کنم و تو وبلاگم از همه چی و هیچی بنویسم.از همه میخوام که تو همه چیمو یا هیچیمو بخونند و به من کمک کنند تا آخر راه به هیچی یا همه چی برسم.

میخوام وبلاگم رو پر کنم از مطالب علمی و غیر علمی... از همه جا یا فقط از همین جا...از همه چی و هیچی...

.

.

.

به امید یاری شما از امروز شروع می کنم.

.

.

.

مینویسم دوست نقطه نمیگذارم اگر ماندی تو بگذار...

.

.

.

از امروز...

بچه ها وبلاگم عوش شده!!! رفتم به آدرسه :

mylog-sheida.blogfa.com

هر کی میخواد بیاد اونجا !!!

شاید دیگه هرگز این وبلاگ به دلایلی آپ نشه!!

اما هستم و نظرات رو میخونم!

میخوام یه وبلاگ دیگه درست کنم!!! همه ی مطالبشم رمز دار باشه!!

ادرس اون وبلاگمم فقط به کسایی میدم که خودشون میومدم و نظر میدادن. نه این که به زور بکشونمشون تو وبم!!

یعنی دقیقا به کسایی که به این مطلب نظر میدن!!!

دیگه نمیدونم چی بگم اما میدونم عاشقتونم و ازتون متنفرم

اینم بگم که شاید نتونم برم و دوباره مثل همیشه زیر حرفم بزنم و باز آپ کنم!

خدااااااااااافظ تا چندی بعد که باز بتوانم بخندم

در این کنفرانس سه نفر بازدید کننده حضور داشتند. یکی از آن ها زنی بود که همیشه بلف می زد و ادعا ی با هوشی میکرد. شخص دوم کنارش آمد و مردی را نشان داد و گفت :« او همان دکتر است .باید مرد باهوشی باشد!»

زن دروغگو گفت :«آری مرد باهوشی است. من جند پروژه ی تحقیقاتی همراه وی داشته ام اما از مرحمت و بزرگواری ام از او خواستم که تنها نام خودش را در پروژه ثبت کند ... » و شروع کرد به گفتن هزاران خاطره از آن دکتر!

چندی بعد شخص سوم آمد و  همان مرد را نشان داد و گفت :«هی بچه ها!! نظرتون راجع به اون دیوونه جیه؟؟؟ میگن دکتر پروژه ش رو رو اون اجر کرده!!!»

خوبید؟؟؟

چیزی خاصی ندارم برای آپ 

جز همین حرفا ک رو دلم سنگینی میکنه!!

درد نوشــــــــت 1: کاش می شد بهش بگم؛ الان فقط تو رو دارم! این قدر شونه خالی نکن!!

درد نوشــــــــت 2: چرا خبری ازت نیست؟؟؟ قول دادی هر روز زنگ بزنی!! نکنه بد قولی کنی!! نکنه منو فراموش کردی؟؟! یادت نره اون لحظه ک گفتی «دوستی ما تا ابد ادامه داره»!

درد نوشـــــــــت 3: میدونم تو هم مثل منی و هر روز زیر چشمی منو نگاه میکنی! اما ی چیز رو نفهمیدم! تو هم ته دلت همون حسیه ک تو دل منه؟؟؟؟

درد نوشــــــــت 4: هنوزم هر روز بهت فکر میکنم! تمام هواسم تویی! عقلم میگه نه و قلبم میگه آره! دو راهیه سختی! تو منتظر بمون!

ی حسی به من میگه تو همونی! گرچند کم بود! اما حسش کردم!

درد نوشـــــــت 5: تا کی میخوای بد بودنتو ثابت کنی؟؟؟

درد نوشـــــــت 6: دیروز داشتم کنار 3 تا دختر حدودا چینجم دبستان یا شایدم بیشتر راه می رفتم، ک یکی شون از بقیه پرسید:« کی سیگار کشیده؟» و هر دو نفر دیگه گفتند :«من»! واقعا اینه ایران سالم ما!!!

درد نوشــــــت 7: خدایا چرا این قدر اذیتم میکنی؟؟؟ چرا با اینکه خیلی دوست دارم ، این قدر آزارم میدی!

خیالت تخت خدایا! تنها تر از اونیم ک ولت کنم!

کمک نوشــــت 1: بچه ها وبم خیلی سنگین شده! حتی با اینترنت خودمم ک دو مگه خیلی دیر بالا میاد! ی راه حلی دارید ک بدون اینه چیزی حذف کنم، سبک بشه؟؟؟

نظر سنج نوشــــــت 1: بچه ها! مامانم میگه ب تعداد آدمایی ک روی زمین هستند، انواع عشق وجود داره!

راستم میگه! حالا ب نظر شما عشق چیه؟؟؟

شــــــاید اگـــــر نیوتون کمـــــــی مهربان بـــــود

           نامـــــــردش در دفــــــــــتر خاطراتـــــــــــــش نمی نوشـــــــــت :

اشــــــــک های من هم به زمــــــــــین چکیـــــــدند

                        اما تو فقــــط آن سیـــــــب را دیــــــــــــــدی

دست خطــی که تو را عـاشق کرد

شوخی کاغــذی ماست بخنــد

آدمک خر نشــوی گریه کنی !

کل دنیا ســراب است بخنــد

آن خدایی که بزرگش خواندی

به خدا مثل تو تنهاست بخنـد ....

روزی مردی نزد پزشک روانشناس معروف شهر خود رفت. وقتی پزشک او را دید دلیل آمدنش را پرسید، مرد رو به پزشک کردو از غم های بزرگی که در دل داشت برای دکتر تعریف کرد.

مرد گفت: دلم از آدم ها گرفته از دروغگویی ها، از دورویی ها، از نامردی ها، از تنهایی, از خیلی ها از... , مرد ادامه داد و گفت: از این زندگی خسته شده ام، از این دنیا بیزارم ولی نمی دانم چه باید کنم، نمی دانم غم هایم را پیش چه کسی مداوا کنم

پزشک به مرد گفت: من کسی را می شناسم که می تواند مشکل تورا حل نمایید. به فلان سیرک برو او دلقک معروف شهر است. کسی است که همه را شاد می کند، همه را می خنداند، مطمئنم اگر پیش او بروی مشکلت حل می شود. هیچ کسی با وجود او غمگین نخواهد بود

مرد از پزشک تشکر کرد و در حالی که از مطب پزشک خارج می شد رو به پزشک کردو گفت: مشکل اینجاست که آن دلقک خود منم

گفتم : تو ش‍‍‍‍ـیرین منی. گفتی : تو فرهـادی مگر؟

گفتم : خرابت می شـوم. گفتی : تو آبـادی مگـر؟

گفتم : ندادی دل به من. گفتی : تو جان دادی مگر؟

گفتم : ز کـویت مـی روم. گفتی :تو آزادی مگـر؟

گفتم : فراموشم مکن. گفتی : تو در یادی مگر؟

معلم پای تخته داد میزد

صورتش از خشم گلگون بود

و دستانش به زیر پوششی از گرد پنهان بود

ولی آخر کلاسیها

لواشک بین خود تقسیم می کردند

وآن یکی در گوشه‌ای دیگر «جوانان» را ورق می زد

برای اینکه بیخود های‌و هو می کرد و با آن شور بی‌پایان

تساویهای جبری را نشان می‌داد

با خطی ناخوانا بروی تخته‌ای کز ظلمتی تاریک

غمگین بود
 
تساوی را چنین بنوشت : یک با یک برابر است

از میان جمع شاگردان یکی‌برخاست

همیشه
 
 یک نفر باید بپاخیزد....
 
به آرامی سخن سر داد:
 
تساوی اشتباهی فاحش و محض است

نگاه بچه‌ها ناگه به یک سو خیره گشت و

معلم مات بر جا ماند

و او پرسید : اگر یک فرد انسان ، واحد یک بود

آیا یک با یک برابر بود؟

سکوت مدهشی بود و سوالی سخت

معلم خشمگین فریاد زد آری برابر بود

و او با پوزخندی گفت:

اگر یک فرد انسان واحد یک بود

آنکه زور و زر به دامن داشت بالا بود و آنکه

قلبی پاک و دستی فاقد زر داشت پایین بود؟

اگر یک فرد انسان واحد یک بود

آنکه صورت نقره گون ، چون قرص مه می‌داشت بالا بود

وآن سیه چرده که می نالید پایین بود؟

اگر یک فرد انسان واحد یک بود

این تساوی زیر و رو می شد

حال می‌پرسم یک اگر با یک برابر بود

نان و مال مفتخواران از کجا آماده می‌گردید؟

یا چه‌کس دیوار چین‌ها را بنا می‌کرد؟

یک اگر با یک برابر بود

پس که پشتش زیر بار فقر خم می‌گشت؟

یا که زیر ضربه شلاق له می‌گشت؟

یک اگر با یک برابر بود

پس چه‌کس آزادگان را در قفس می‌کرد؟

معلم ناله‌آسا گفت:

بچه‌ها در جزوه‌های خویش بنویسید:

سلام

اینم ی آهنگ غمگین دیگه ست از مجید و وحید خراط که به غمکده ی دلم خیلی میاد!

َ

 دانلود پاییز

رفتی حالا ب کی بگم خیلی دلم تنگه بر ات

میخوام ی بار ببینمت سر بزارم رو شونه هات

دوست داشتم با گل های سرخ میومدم ب دیدنت

نه این که با رخت سیاه چشمای سرخ ببینمت

گل پرپر میکنم سر مزارت

تا ابد بارونیه چشمای یارت

رفتی افسوس گل من تو در دل خاک

از تو یادگاریه چشمای نمناک

پاییز غریب و بی رحم اون همه برگ مگه کم  بود؟؟

گل من رو چرا چیدی؟ گل من دنیای من بود

گلمو ازم گرفتی تک و تنها زیر بارون

حالا ک نیستی کنارم میزارم سر ب بیابون

هنوزم بارون میباره تو میای انگار کنارم

خودتم بهتر میدونی از تو بارونم میبارم

پاییز غریب و بی رحم اون همه برگ مگه کم  بود؟؟

گل من رو چرا چیدی؟ گل من دنیای من بود

مرد جوانی نزد پدر خود رفت و به  او گفت :

-  می  خواهم ازدواج کنم . پدر خوشحال شد و پرسید :  

-   نام دختر چیست ؟   مرد جوان گفت  :

-   نامش سامانتا است و  در محله ما زندگی می کند . پدر ناراحت شد . صورت در هم کشید  و گفت 

-  من متاسفم به جهت  این حرف که می زنم . اما تو نمی توانی با این دختر ازدواج  کنی چون او خواهر توست . خواهش می کنم از این موضوع چیزی  به مادرت نگو . مرد جوان نام سه دختر دیگر را  آورد ولی جواب پدر برای هر کدام از آنها همین بود . با  ناراحتی نزد مادر خود رفت و گفت  :

-  مادر من می خواهم  ازدواج کنم اما نام هر دختری را می آورم پدر می گوید که او  خواهر توست ! و نباید به تو بگویم . مادرش لبخند زد و گفت :  

يه مرد ۸۰ ساله ميره پيش دكترش براي چك آپ. دكتر ازش در مورد وضعيت فعليش مي پرسه و پيرمرد با غرور جواب ميده:

هيچوقت به اين خوبي نبودم. تازگيا با يه دختر ۲۵ ساله ازدواج كردم و حالا باردار شده و كم كم داره موقع زايمانش ميرسه. نظرت چيه دكتر؟

دكتر چند لحظه فكر ميكنه و ميگه: خب… بذار يه داستان برات تعريف كنم. من يه نفر رو مي شناسم كه شكارچي ماهريه. اون هيچوقت تابستونا رو براي شكار كردن از دست نميده. يه روز كه مي خواسته بره شكار از بس عجله داشته اشتباهي چترش رو به جاي تفنگش بر ميداره و ميره توي جنگل. همينطور كه ميرفته جلو يهو از پشت درختها يه پلنگ وحشي ظاهر ميشه و مياد به طرفش. شكارچي چتر رو به طرف پلنگ نشونه مي گيره و ….. بنگ! پلنگ كشته ميشه و ميفته روي زمين!

پيرمرد با حيرت ميگه: اين امكان نداره! حتماً يه نفر ديگه پلنگ رو با تير زده!

زن جوانی در سالن فرودگاه منتظر پروازش بود. چون هنوز چند ساعت به پروازش باقي مانده بود، تصميم گرفت براي گذراندن وقت کتابي خريداري کند. او يک بسته بيسکوئيت نيز خريد و بر روي يک صندلي نشست و در آرامش شروع به خواندن کتاب کرد.

مردي در کنارش نشسته بود و داشت روزنامه مي‌خواند. وقتي که او نخستين بيسکوئيت را به دهان گذاشت، متوجه شد که مرد هم يک بيسکوئيت برداشت و خورد. او خيلي عصباني شد ولي چيزي نگفت. پيش خود فکر کرد : بهتر است ناراحت نشوم. شايد اشتباه کرده باشد.

ولي اين ماجرا تکرار شد. هر بار که او يک بيسکوئيت برمي‌داشت، آن مرد هم همين کار را مي‌کرد. اينکار او را حسابي عصباني کرده بود ولي نمي‌خواست واکنشي نشان دهد. وقتي که تنها يک بيسکوئيت باقي مانده بود، پيش خود فکر کرد : حالا ببينم اين مرد بي‌ادب چکار خواهد کرد؟ مرد آخرين بيسکوئيت را نصف کرد و نصفش ديگرش را خورد. اين ديگه خيلي پرروئي مي‌خواست! زن جوان حسابي عصباني شده بود.

در اين هنگام بلندگوي فرودگاه اعلام کرد که زمان سوار شدن به هواپيماست. آن زن کتابش را بست، چيزهايش را جمع و جور کرد و با نگاه تندي که به مرد انداخت از آنجا دور شد و به سمت دروازه اعلام شده رفت. وقتي داخل هواپيما روي صندلي‌اش نشست، دستش را داخل ساکش کرد تا عينکش را داخل ساک قرار دهد و ناگهان با کمال تعجب ديد که جعبه بيسکوئيتش آنجاست، باز نشده و دست نخورده!

خيلي شرمنده شد! از خودش بدش آمد ... يادش رفته بود که بيسکوئيتي که خريده بود را داخل ساکش گذاشته بود. آن مرد بيسکوئيت‌هايش را با او تقسيم کرده بود، بدون آن که عصباني و برآشفته شده باشد!